به گزارش گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «چهارفصل» غلامرضا تاجگردون، نماینده مردم گچساران و باشت، از معدود چهرههایی است که کارنامهای طولانی در رأس یکی از مهمترین کمیسیونهای مجلس شورای اسلامی دارد؛ هشت سال ریاست و دو سال نایبرئیسی کمیسیون برنامه و بودجه، جایگاهی که مستقیماً با معیشت مردم، توزیع منابع، اولویتهای اقتصادی و آینده کشور گره خورده است. با این حال، آنچه در روزهای اخیر از او در فضای عمومی دیده و شنیده میشود، نه گزارش عملکرد است و نه پاسخ به پرسشهای انباشته افکار عمومی؛ بلکه فریاد «وامصیبتا» و بازخوانی گزارههای ناامیدکننده است.
انتشار کلیپها و اظهارنظرهایی با مضامین یأسآلود، آن هم از سوی فردی که سالها در قلب تصمیمسازی اقتصادی کشور حضور داشته، یک تناقض جدی را آشکار میکند. اگر وضعیت امروز نتیجه سیاستها و تصمیمهای گذشته است، سهم رئیس وقت کمیسیون برنامه و بودجه در این مسیر چه بوده؟ اگر هم مشکلات ناشی از عوامل بیرونی است، چرا تلاشی برای تبیین، شفافسازی و ارائه راهکار دیده نمیشود؟
مسئله اصلی اینجاست که نقد وضعیت موجود، زمانی معتبر است که با پاسخگویی نسبت به گذشته همراه باشد. نمیتوان سالها بر صندلی برنامهریزی و نظارت نشست و امروز، بدون ارائه حتی یک گزارش جامع از عملکرد، صرفاً نقش منتقدِ ناامید را ایفا کرد. جامعه حق دارد بداند در دوران مدیریت تاجگردون، چه میزان از منابع بهدرستی تخصیص یافت، چه طرحهایی به سرانجام رسید و کدام تصمیمها به بنبست انجامید.
رفتار اخیر تاجگردون بیش از آنکه شبیه یک سیاستمدار پاسخگو باشد، به کنش یک چهره رسانهای احساسی شباهت دارد؛ رفتاری که با شأن نمایندگی مردم و جایگاه خطیر کمیسیون برنامه و بودجه همخوانی ندارد. مردم از نمایندهای با چنین سابقهای انتظار دارند حساب پس بدهد، نه مرثیه بخواند؛ تحلیل ارائه دهد، نه آیه یأس بخواند.
در شرایطی که کشور نیازمند امید عقلانی، انسجام اجتماعی و گفتار مسئولانه است، فرافکنی و ناامیدسازی، حتی اگر ناخواسته باشد، هزینههای سنگینی برای اعتماد عمومی دارد. عبور از بحران، نه با «وامصیبتا» گفتن، که با پذیرش مسئولیت، شفافیت در کارنامه و بازسازی اعتماد مردم ممکن است؛ مسیری که بهنظر میرسد برخی سیاستمداران باسابقه، هنوز تصمیمی برای ورود جدی به آن نگرفتهاند.
گفتنی است نماینده مردم گچساران و باشت و رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس، اخیراً کلیپی در صفحه مجازی خود منتشر کرد که روی آن نوشته شده « از ما چه مانده غیر از ارزو»؛ موضوعی که با توجه به شرایط خاص کشور عجیب به نظر میرسید و واکنشهای مختلفی را به دنبال داشت.
انتهای خبر/
نظرات کاربران